Morrison od momentu wczesnej młodości pisał wiersze, które zgromadził w setkach prywatnych notatników. proces powstawania jednego wiersza był nadzwyczaj długi; Jim wielokrotnie przepisywał, zmieniał, uzupełniał (często w teksty poboczne, które stanowią problem na rzecz współczesnych wydawców jego tomików poezji) oraz łączył poszczególne frazy. Najwcześniejszym znanym utworem jest Horse Latitude, wiersz napisany jeszcze w latach licealnych, kto Morrison bez powodzenia próbował wydrukować w pismach literackich[11]. nareszcie przekaz ten, w trochę zmienionej wersji, znalazł się na płycie Strange Days spośród 1967.
Za życia Morrisona wydano ledwo trzy zbiory jego poezji: dwójka poematy The Lords (nakład 100 egz.) i the New Creatures oraz An American Prayer (500 egz.). do ich wydania doszło zupełnie przypadkowo, w ciągu spotkania spośród poetą amerykańskim, jednym spośród mentorów ruchu beatnikowskiego Michaelem McClurem oraz jego agentem Mikem Hamilburgem[12]. McClure wspomina o oporach Morrisona co do wydania zgromadzonej w notatnikach sporej ilości swoich wierszy[13]. Zdaniem beatnikowskiego pisarza, Jim obawiał się odczytywania jego twórczości poetyckiej w kontekscie kariery muzycznego "boga seksu", oraz co za tym idzie - skrajnego przyjęcia tomików bez chęci zrozumienia ich treści[14]. nareszcie dwójka poematy: The Lords i The New Creatures ukazały się drukiem dzięki wstawiennictwu Pameli Courson, dziewczyny autora[15]. An American Prayer ukazało się w względnie niewielkim nakładzie dopiero w lecie 1970, oraz po pewnym czasie w formie recytacji na płycie spośród listopada 1978.
Wkrótce po pierwszych wydaniach dwóch poematów (w późniejszym czasie figurowały jako jedno dzieło, The Lords and The New Creatures) wiosną 1969, okazało się, że obawy Morrisona nie wcześniejszy bezzasadne; utwory nie spotkały się praktycznie spośród żadnym odzewem ze okolica renomowanych pism lub poważanych krytyków literackich[16]. Michael McClure napisał wówczas: "Wszyscy bali sie powiadać o jego wierszach, bo był gwiazdą rocka"[17]. Jedną spośród niewielu recenzji zamieścił wyłącznie Rolling Stone, skład o charakterze zdecydowanie bardziej muzycznym aniżeli literackim[18]. reszta dzieł Morrisona została zebrana spośród notatników należących do ojca Pameli, Columbusa Corky'ego Coursona, i wydana w 1988 jako Wilderness.
Morrison, chcąc odseparować karierę wokalisty od momentu kariery poety, nakazał wydawcom podpisywać swoje zbiory wierszy imionami: James Douglas. Wymienione tomiki dedykowane wcześniejszy fikcyjnej Pameli Susan, którą właściwie była Pamela Courson. The Doors już w trzyosobowym składzie wydali płytę An American Prayer zawierającą recytacje Morrisona ilustrowane jazzowym podkładem muzycznym. Jim wielokrotnie wplatał aczkolwiek jednak w swoje piosenki odczyty luźnych fragmentów wierszy, np. w Peace Frog lub Not owo Touch the Earth. Utworem wydanym za życia Morrisona, będącym razem recytacją był wspomniany wyżej Horse Latitudes spośród albumu Strange Days. powiązany aktorskiej recytacji był podobnie samodzielnie koturnowy poziom wokalny Morrisona.
Drabina Jakubowa, wizja jednego spośród mistrzów Morrisona, Williama Blake'a. Morrison wielokrotnie powtarzał, że celem jego poezji jest odnajdywanie szerszych rejestrów poznania. W piosence End of the Night śpiewał: "Wyrusz tam, gdzie życie świtem jest; gdzie jest nocy kres"Już za życia Morrison starał się określić treść i odrębność swojej poezji. w charakterze wielokrotnie mawiał autor, miała egzystować jej osoba Drzwiami pośrodku znanym oraz nieznanym, służyła odhaczaniu możliwości, poszerzaniu ludzkiej percepcji, odrzucaniu pozorów i kłamstw życia społecznego, przebudzeniu i ukazywaniu w szerokim zakresie pojętej prawdy ludzkiej egzystencji.