Strona główna
Poezja Jima Morrisona (właściwie Jamesa Douglasa Morrisona; ur. 8 grudnia 1943 na Florydzie, zm. 3 lipca 1971 w Paryżu) od wczesnych lat stanowiła rzeczywistą ambicję gwiazdy rocka[1]. Powstawała właściwie wcześnie, jeszcze w licealnych latach poety[2], jaki tworzył ją aż do oporu życia, nawet w okresie wycofania się z branży muzycznej i życia publicznego[3]. twórczość literacki Morrisona liczy 4 poematy i 5 zbiorów poezji, pisanych wierszem wolnym oraz prozą poetycką. Współcześnie wiersze te nabierają jeszcze w wyższym stopniu na znaczeniu (za życia autora porządny one w cieniu jego scenicznej kariery), oraz Morrisona powszechnie zwykło się zaliczać aż do grona tzw. poetów przeklętych[4]. Jego twórczość poetycka w szeregu przypadków wykorzystywana bywa jako kontekst aż do literatury romantycznej lub modernistycznej, np. w książce Włodzimierza Szturca, O obrotach sfer romantycznych[5] lub w eseju Heroiczna zoomorfia[6]. Jest jej osoba jednocześnie niemożliwa aż do jednoznacznej klasyfikacji, przynajmniej zdradza pewne silne więzi z twórczością surrealistów[7] oraz tzw. poetów konfesyjnych. niepodobna wierszy zostało napisanych wobec bezpośrednim wpływem alkoholu (zwłaszcza whiskey)[8], tedy ich poetykę określa się mianem halucynozy oraz majaczeń podmiotu[9]. w szeregu przypadków cytowany bywa w dzisiejszych czasach konfesyjno-autobiograficzny wiersz tuz I Look Back (Gdy patrzę zbytnio siebie), startowy od znanych fraz: